De benaming van de beurs geeft meteen de twee aandachtspunten weer: Gezondheid en Welzijn. Op het eerste zicht
lijken het twee uiteenlopende thema's, toch vormen ze raakvlakken omdat het fysisch en psychisch welbehagen leeft bij gratie van de wederkerigheid.

Wie ziek is, voelt zich mentaal zwak. Wie zich niet goed voelt in zijn vel, krijgt lichamelijke klachten.

Toen men in 1982 een eerste denkoefening maakte voor de beurs, was een zelfhulpgroep nog taboe.
Gelukkig is er de voorbije 20 jaar veel veranderd. De maatschappij, en dus ook de patiënt, heeft inspraak in de zorgverlening (voor sommigen wellicht al teveel inspraak?).
Toch is het terecht dat ieder mens beslissingsrecht heeft in zijn persoonlijke aanpak van gezondheid en welzijn.
Om te kunnen beslissen is er kennis vereist, kennis die opgedaan kan worden in een begrijpelijke taal waardoor de juiste keuzes kunnen genomen worden. Maar wie patiënt is, krijgt veel raadgevers en evenveel, vaak tegenstrijdige, adviezen.
De ervaring leert ons dat patiënten er baat bij hebben om te praten met gelijkgestemden, mensen die doorgemaakt
hebben wat de patiënt nu beleeft.

Een goede zelfhulpgroep doet haar kennis niet alleen op door het delen van ervaringen, zij informeert zich voortdurend waardoor zij een wetenschappelijke gronding krijgt.

De combinatie van empathie en wetenschap beantwoordt vele vragen van patiënten. Dit neemt niet weg dat zelfhulp-groepen accenten leggen, sommigen zijn wetenschappelijk gericht, andere sociaal, een derde dan weer praktijkgericht. Wanneer de patiënt alle kanalen kan aanboren, vergroot zijn of haar kennis.
Maar het is vanzelfsprekend een voorwaarde dat de patiënt dan ook van het bestaan van deze zelfhulpgroepen afweet.
Aan de beurs doen zo'n 130 zelfhulpgroepen mee, nog niet eens de helft van alle groepen die er in Vlaanderen bestaan.
Dit om u er op te wijzen dat het niet eenvoudig is de juiste zelfhulpgroep te vinden. Grotere verenigingen zijn makkelijk opspoorbaar, al was het maar omdat ze voldoende aandacht krijgen in de media.
Maar de kleinere kunnen nog steun gebruiken.

En hier knipogen we naar de pers.

Wie niet hulpbehoevend is, wordt vroeg of laat in zijn omgeving geconfronteerd met mensen die wel hulp nodig hebben.

De Gezondheids- en Welzijnsbeurs nodigt iedereen uit om contacten te leggen met groeperingen uit alle hoeken van de gezondheidswereld.

De deelnemers antwoorden graag op alle vragen maar het kan ook discreter: een adres is snel genoteerd, een folder even vlug meegenomen. De bezoeker vult zelf in hoe hij de beurs meemaakt.

Naast het brede publiek willen we nog een tweede doelgroep definiëren: artsen, verpleegkundigen, paramedici, sociale werkers, mensen uit de farmaceutische industrie, enz...

Al deze deskundigen werken in dienst van de hulpbehoevenden en toch staan ze vaak alleen in het zoeken naar een
oplossing voor een specifiek probleem. En ook daar ligt de meerwaarde van de Gezondheids- en Welzijnsbeurs.

Professionelen kunnen hun kennisveld verruimen en elkaar aanvullen door het delen van ervaringen.
Het is die samenwerking die in de toekomst noodlijdenden op weg helpt naar een oplossing voor hun probleem.

Een goede samenwerking op alle terreinen heeft alleen slaagkansen als de deskundigen er ook voor open staan. De basis voor die openheid ligt al in de opleiding en dat brengt ons bij de derde doelgroep: de scholen.

Vooral de scholen die een paramedische opleiding aanbieden en de sociale scholen zijn in deze belangrijk.
Zij vormen de hulpverleners van morgen. In de lessen kunnen ze het onderwerp "zelfhulpgroep" theoretisch benaderen
en dieper ingaan op het onderscheid tussen een zelfhulpgroep en een grotere nationale liga maar het concrete aspect
ervan wordt zelden of nooit aangeraakt.

De beurs biedt voldoende mogelijkheden om te ontdekken waar en hoe je zelfhulpgroepen kan vinden en op welke
manier je contacten kan leggen met de verantwoordelijken van deze groepen.
Dit onderdeel van de leeropdracht, zoals aangegeven door het Ministerie van Onderwijs, kan niet in de les,
wel op een goede beurs.

De "Gezondheids- en Welzijnsbeurs, goed voor zo'n 10.000 bezoekers, bewijst haar nut.

Bovendien is de toegang gratis en is de beurs toegankelijk voor rolstoelpatiënten.

En hoewel het begrip "zelfhulpgroep" de laatste jaren al meer inhoud heeft gekregen bij het brede publiek, blijft het een aandachtspunt om deze groepen bekendheid te geven bij zoveel mogelijke mensen.
Net dit aandachtspunt wordt door deze beurs ingevuld.

 Dr. Jack van Tichelen

Voor vragen of opmerkingen over deze website; webbeheerder@gezondheidsbeurs.org